Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19488 K.2024/11986

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarihli 2017/2546 Esas, 2017/2475 Karar sayılı ek kararında mala zarar verme suçundan kesin karar olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanık müdafinin 30.03.2018 havale tarihli dilekçe içeriğinde hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ...'ın soruşturma evresindeki beyanına göre tevil yollu ikrar niteliğinde olduğundan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçla herhangi bir bağlantısının olmaması nedeniyle hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;