Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19563 K.2024/10661

I.Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Kararın İncelenmesi

5271 sayılı Kanun’un 286/2- g maddesinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 17.07.2019 tarihli ve 2018/3791 Esas, 2019/1060 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II.Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca, İlk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından,aynı Kanun'un 298/1. maddesi gereğince, katılan vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

III.Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararı dikkate alnarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesince oluş değiştirilmeden, dosyadaki mevcut deliller değerlendirilerek ve yeni bir araştırmaya girilmeksizin İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin sanığın mahkûmiyetinin gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;