Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19739 K.2024/12650

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkili sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine, 11.05.2017 tarihli duruşmadaki beyanında olay günü işlenen iki olaydaki kamera görüntülerindeki kişinin kendisi olduğunu, ancak davaya konu görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığını belirttiğine, sanığın aynı gün işlenen diğer suçlara ilişkin suçlamayı kabul etmesinin, fakat bu davaya ilişkin suçlamaları kabul etmemesinin samimi olarak beyanda bulunduğunu gösterdiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine,

mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığına ve zararının karşılanması talebinin de olmadığını beyan ettiğine, ancak yerel mahkemece bu husus dikkate alınmayarak üst sınırlardan ceza verildiğine, üst sınırlardan hapis cezası verilmesinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme kararı verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;