Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19882 K.2025/5776

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, çalınan eşyanın ele geçirilememiş olması, bilirkişi raporlarında ile atılı suçu işleyen şahsın sanık olduğuna ya da sanık tarafından kullanılan araç olduğuna dair bir tespit bulunmaması ve dosya kapsamında suçun sanık tarafından işlendiğine dair somut delil olmaması dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; olay günü katılana ait iş yerinden hırsızlık yapıldığı, bahsi geçen iş yerinin arka tarafında bulunan kamera görüntülerine göre, kaldırım kenarına şüpheli siyah bir aracı park eden şahısların araçtan inip suça konu iş yeri istikametine doğru gittiklerinin ve ellerinde çuvallar ile araca döndüklerinin tespit edildiği,

araç takip sistemi üzerinden yapılan araştırma sonucunda, 33 AER 84 plaka sayılı aracın görüntülerdeki saatlerde olay yeri yakınında GPS sinyalinin bulunması ve bahsi geçen aracın sanık tarafından kiralanan araç olması nedenleri ile atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda kiralamış olduğu aracı olay günü saat 03.30 ile 06.00 arasında açık kimlik ve adresini bilmediği Seyhan adlı şahsa verdiğini savunarak üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği,

dosya içerisindeki yeterli teknik bilgi ve incelemeyi içermeyen 26.02.2016 tarihli Bilirkişi Raporu'nda, görüntülere yansıyan aracın koyu renkli bir araç olduğu tespiti dışında bir belirleme yapılmadığı gibi araçtan inen şahıslar arasında sanık olup olmadığına dair tespite elverişli görüntü elde edilemediğinin belirtildiği anlaşılması karşısında; suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek,

olay anını gösterir kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırma yapılması sağlanarak sanığın bahse konu görüntülere yansıyan şahıslar arasında bulunup bulunmadığı ile görüntülere yansıyan aracın sanık tarafından kiralanan araç olup olmadığına ilişkin rapor alınması,

ayrıca sanığın suç tarihinde kullandığı telefon numarasının olay günündeki baz ve sinyal bilgilerini de kapsar şekilde HTS kayıtlarının Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek savunmasının doğruluğunun araştırılması, yine suça konu iş yerinin bulunduğu yer ile söz konusu aracın park edildiği yer arasındaki mesafenin araştırılması ve sonucuna göre deliller bir bütün hâlinde değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,