Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19992 K.2024/15224

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, kurum zararını giderdiği, beraat kararının doğru olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Şebeke uçlarını direkt bağlayarak sayaçtan geçirmeksizin kaçak elektrik kullandığı tespit edilen sanık hakkında Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen beraat kararını kaldırarak mahkûmiyet hükmü kuran Samsun Bölge Adliye Mahkemesince yine sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesine eklenen 5. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünden ikiden fazla yararlanamayacağına ilişkin düzenleme gerekçe gösterilerek sanığın kurum zararını karşılamasına rağmen anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmişse de,

sanığın adlî sicil kaydı incelendiğinde bahse konu maddeden yararlandırıldığı Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1577 E., 2017/1232 K. sayılı kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu ve kesin hüküm niteliği bulunmadığından, sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesine eklenen 5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,