Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20117 K.2021/21782

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların, caminin içerisindeki ses amfi sistemlerini çalmaları şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de;

Mahkemece dayanılan suçun işleniş biçimi, failin güttüğü amaç ve saik ile fiilin ağırlığı gerekçelerine göre, temel cezanın tayininde TCK’nın 3. ve 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler ve suça konu değer esas alınarak takdirin kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında makul bir belirleme yapılması gerekirken hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak, hapis cezasının alt sınırın çok üzerinde tayini ile yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,