Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20124 K.2021/21813

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Çardak (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 24/05/2011 tarih ve 2011/85 esas, 2011/141 karar sayılı tehdit suçundan ibaret mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; hükümden sonra,

02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması ve UYAP üzerinden yapılan incelemede, Çardak Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/06/2020 tarihli ek kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiğinin ve sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığının anlaşılması karşısında,

sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı hususunda zorunluluk bulunması,