Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20125 K.2022/2270

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 21.09.2021 tarihli iade kararı sonrası, Mahkemece temyiz defterinin gönderildiği görülmekle, suça sürüklenen çocuklar müdafiisinin hükmü 18.04.2016 tarihinde temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Elektronik ortamda UYAP - MERNİS’ten alınan 04.01.2022 tarihli nüfus kayıt örneğinde, suça sürüklenen çocuk ...’ın hükümden sonra 31.01.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suça sürüklenen çocuk ... mahkemedeki savunmasında, ... isimli şahsın aracı gösterip anahtarını verdiğini ve bu anahtarla aracı çalıştırdığını beyan ettiği, 23.04.2015 tarihli tutanağa göre aracın kapı ve camlarının açık halde bulduğu, müştekinin ifadesinde, aracını ikametinin önüne park ettiğini, kontak anahtarının kendisinde olduğunu beyan ettiği, aracı kilitleyip kilitlemediği ve yedek kontak anahtarının kendisinde olup olmadığına dair bir beyanının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; müştekinin ve suça sürüklenen çocuğun ifadesi tekrar alınarak,

suça sürüklenen çocuğun aracı nasıl çaldığının tespiti açısından aracın düz kontak halde mi kontağı sağlam halde mi teslim edildiği sorulup sonucuna göre; suça konu otomobilin kontak anahtarı üzerinde bırakıldığının tespiti halinde eylemin TCK’nın 141/1. maddesi, suça konu aracın düz kontak yapılmak suretiyle çalındığının tespiti halinde eylemin TCK’nın 142/2-h maddesi ve taklit anahtar kullanılarak çalınması halinde ise eylemin 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK’nın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılarak karar verilmesi,