Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2014 K.2022/14545

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan sanık ... hakkında diğer katılan sanık ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, katılan sanığın 18.04.2016 tarihli temyiz dilekçesi sunması üzerine itiraz mercii olan Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli ve 2016/704 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Katılan sanık ... hakkında diğer katılan sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan sanık ...’in diğer katılan sanık ...’a yönelik kasten yaralama eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 25/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d maddeleri gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,