Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20229 K.2022/1577

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan TCK'nın 163/3 maddesi uyarınca 4.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında düşme kararı verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin,dosyadaki deliller karşısında sanığın karşılıksız yararlanma suçunu işlediği sabit olduğuna, ceza verilmemesinin hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;