Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20248 K.2024/14205

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, olayın ifadesinde anlattığı gibi olduğuna, atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehine kanun maddelerin uygulanması gerektiğine, sanığa ceza verilmesinin kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikte ispat şartına bağlı olduğuna, eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde şikâyetçinin evinin yan tarafında kapıları kilitli olarak park ettiği aracının sol ön kapı kilidini zorlayıp zarar vererek kapıyı açıp, paspas altında bulunan yedek anahtarı bularak bu anahtarla aracı çalıştırıp çaldığının anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.