KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/20252 E., 2024/13270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/267 E., 2018/1548 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- İlk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
465 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin, sinyal bilgileri ve gerçekle bağdaşmayan savunmalar dikkate alınarak sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
26.04.2015 tarihinde saat 20.42 sıralarında Demirci ilçesinde bulunan İcikler Mahallesi ile Gümeler Mahallesi arasındaki Alan Mevkiinden geçen katılan şirkete ait direklerdeki telefon kablolarının kesilerek çalındığı ve atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin iddia edildiği somut olayda;
sanık ...'nun, olay günü tanık ...'e ait olup Gümeler Mahallesi'nde bulunan eve gittiklerini, içecek almak için dışarı çıktıktan sonra uzun zamandır tanıdığı tanık ... tarafından işletilen akaryakıt istasyonundan yakıt aldığını, alkollü olması nedeniyle Jandarma görevlilerini görünce tedirgin olduğunu ve hatırladığı kadarıyla gece vakti saat 24.00 sıralarında ilçeden ayrıldıklarını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'nın da aynı doğrultuda savunma yaparak olay günü saat 23.30 sıralarında Kula ilçesine döndüklerini ifade ettiği, tanık ...'in genel hatları ile sanık savunmasını doğruladığı,
tanık ...'ın ise sanık ...'in kendisi ile uzun zamandır tanıştıklarına dair ifadesini kabul etmediği, olay mahallinin sanıkların telefonlarının sinyal verdiği baz istasyonuna 3 km, sanık ...'in bir süre bekleme yaptığı akaryakıt istasyonuna da 1 km mesafede olduğunun belirlendiği ve olay günü saat 01.54'e kadar sanıkların Demirci ilçesinde olduklarının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, dosya içerisindeki 27.04.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu'nda belirtilen ayakkabı izi,
lastik izi ve süt kutuları üzerinden alınan svaplar ile sanıklardan alınacak DNA örnekleri ve suçta kullanıldığı iddia edilen araçtan alınacak numuneler karşılaştırılıp, sanık ...'in dilekçesine istinaden yargılama konusu eyleme dair hakkında suç duyurusunda bulunulan... adlı şahıs hakkındaki soruşturmanın akibeti araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukukî durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/20252, K. 2024/13270, 1 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama