Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20254 K.2024/12782

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, bilirkişi raporunda, sanığın şikâyetçinin cebinde bulunan parayı aldığına dair tespitin yapılamadığına, şikâyetçinin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, itibar edilemeyeceğine, sanığın parayı alması eyleminin sabit olmadığına, sanığın gözlüğü faydalanma kastıyla almadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin olduğu;

sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçlamaların asılsız olduğuna, şikâyetçinin beyanlarının çelişkili olduğuna, itibar edilemeyeceğine, şikâyetçinin 400,00 TL parasının alındığına dair delil bulunmadığına, sanığın şikâyetçinin cebinden sigara aldığına, gözlüğü ise şaka yapmak amacıyla aldığına, şikâyetçi olununca iade ettiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;