Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20314 K.2024/14990

İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 143. maddeleri uyarınca verilen 4 yıl hapis cezasına yönelik sanıkların istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanıkların beraatlerine dair kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin; sanıkların verdikleri soyut beyanlarının, Mahkemenin elinde bulunan somut delilden üstün tutulmasının hukuka aykırı olduğuna, hırsızlıkta kullanılan araca ait GPS araç takip sistemi kayıtlarında aracın hırsızlık yapılan yerlere ait konum bilgilerinin örtüştüğünün tespit edildiğine, sanıkların mahkumiyetleri gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;