Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20367 K.2024/14993

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 43, 39/1, 168/2, 62/1, 51. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 3 ay 18 gün hapis cezasına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinafı ile sanığın istinaf talebi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 43/1, 168/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; suçu işlemediğine, komşuları olan İdris'in talebi üzerine onu aracına aldığına ve ilçede bıraktığına, suça iştirak etmediğine, beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Koşulları oluşmadığı hâlde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.