Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20379 K.2024/15185

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, müvekkil şirket zararını sanığın tamamen gidermemiş olmasının somut olayda sanığın pişmanlık göstermediğini açıkça ortaya koymakta olduğunu, müvekkil kurumun rızası olmadan hem de tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edildiği açık olduğundan karşılıksız yararlanma suçunun unsurlarının oluştuğu, usûlsüz elektrik kullanımının değil kaçak kullanım olduğunun ortada olduğu,

sanık hakkında en üst sınırdan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken müvekkil kurumun zararının tam karşılanmamış olması dikkate alınmayarak beraat kararı verilmiş olmasının haksız ve hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;