KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/20427 E., 2024/12874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/2226 E., 2019/413 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile onama
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "psikolojik rahatsızlığı olup tedavi gördüğü, ilaç kullandığı için bazı şeyleri unuttuğu, telefonu alınca da unuttuğu, telefonu kullanmadığı, satmadığı, TCK'nın 142/2-h maddesinin hastane koridorunu kapsamadığı, kimseye ait bir alan olmadığı, sesini kapatmak ve sahibini bulmak için telefonu aldığına", sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın eşinin hamileliği nedeniyle telefonu aldığını unuttuğu, suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, sanık aleyhine delil takdirinde yanılgıya düşüldüğü,
şikâyetçi olunmadığı, suçun aynı Kanun'un 142/1-a maddesine uyduğu, basit hırsızlık olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/20427, K. 2024/12874, 25 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama