Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20493 K.2024/13445

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, savunmasının ve tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, suçu olmadığı hâlde yüz kızartıcı bir suç işlemiş konumuna düşmek istemediğine, bilirkişi raporunun kesilen ağacın aynı olmadığını ortaya koyduğuna, köy muhtarı da olsa katılanın tek başına şahıs olarak şikâyetçi olamayacağına, Köy Tüzel Kişiliği adına yetki belgesinin bulunmadığına, katılanın husumet yönünden yetkisinin olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında, hüküm kurulan "hırsızlık" suçunun suç adı olarak belirtilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.