Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20682 K.2025/7238

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, “mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç işleme kastının bulunmadığına”; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise ''mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, eylemin kül hâlinde hırsızlık suçunu oluşturduğuna'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İzmir 26.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2017 tarihli ve 2016/526 Esas ve 2017/80 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin,

14.07.2017 tarihli ve 2017/1109 Esas ve 2017/1190 Karar sayılı kararı ile ''hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl fiillerinin hangi zaman diliminde işlendiğinin kabul edildiği hususunun kamera saatleri ve güncel saat karşılaştırılarak değerlendirilmemesi' gerekçesi ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği,

bozma kararı üzerine İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2017 tarihli ve 2017/667 Esas ve 2017/804 Karar sayılı kararının 2. kez istinaf edilmesi üzerine bu kez İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/1896 Esas ve 2019/451 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ancak verilen bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

bozma nedeni olarak gösterilen ve yukarıda sayılan hukuka aykırılıkların hiç birisinin bu bent kapsamına girmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.07.2017 tarih 2017/1109 Esas, 2017/1190 Karar sayılı bozma kararı ile bozma üzerine İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2017 tarih 2017/667 Esas, 2017/804 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun oldukları belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,