Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20854 K.2022/708

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 2017/1246 Esas, 2019/245 Karar sayılı 09.01.2019 tarihli kararı ile, sanık hakkında Van 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/702 Esas ve 2014/332 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve karara sanığın itirazı üzerine Van 3. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı,

ancak mahkemesince sanık hakkında yeniden hüküm verilmeden dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi sebebiyle sanık ... hakkında yeniden hüküm tesis edilerek temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi ve ek tebliğname düzenlenerek iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine dair karar verildiği ve sanık hakkında atılı suçtan daha önce herhangi bir temyiz incelemesi yapılmamış olduğu tespit edilerek yapılan incelemede:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilerek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında her ne kadar daha önce Van 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/702 Esas ve 2014/332 Karar sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; bahse konu kararın kesinleşmediği ve itiraz merciince kaldırıldığı ayrıca 5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması,