Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21285 K.2022/3445

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurun 05/07/2011 tarihli duruşmada, suça sürüklenen çocukların babaları tarafından 14.000,00 TL olarak belirttiği zararının 1.500,00 TL tutarının giderildiğini beyan etmesi karşısında; mağdurdan suç nedeniyle oluşan zararının tam olarak ne zaman giderildiği çelişkiye yer bırakmayacak şekilde sorularak bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra, kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorulup, rıza gösterilmesi halinde, kovuşturma başlamadan önce kısmi iadede bulunulmuş ise 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, aksi halde aynı Kanunun 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun eylemini gerçekleştirdiği yerin mağdurun beyanına göre depo olarak hafriyat işleri için kullandığı bir yer olduğu anlaşılmakla; suça konu yerin, iş yeri gibi kullanılan yerlerden olup olmadığı, herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği belirlenip, gerektiğinde mahallinde yapılacak keşif ile suça konu yerin iş yeri vasfında olup olmadığı belirlendikten sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143/1 ve 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay 16 gün yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 3 ay 17 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,