Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21389 K.2024/18672

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "etkin pişmanlık hükümlerinden uygulama yapılması gerektiğine, lehe hükümlerin ve 5237 sayılı Kanun'un 145 maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine" yönelik olduğu;

sanık ... müdafinin temyiz isteminin ise "sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için kesin, yeterli delillerin bulunmadığına, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinden uygulama yapılması gerektiğine, lehe hükümlerin ve 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğine " dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;