Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22297 K.2022/948

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 14/07/2014 tarihli dilekçesi temyiz ve eski hale getirme isteği mahiyetinde olup, 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi gereğince hükmün temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme isteği hakkında mahkemesince verilen 14/07/2014 tarihli ve sonrasında verilen ek kararların hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek; sanığa yokluğunda verilen 17/06/2010 tarihli hükmün cezaevinde yapılan 26/08/2010 tarihli tebligat işleminde kararın okunup anlatılmaması sebebiyle usulsüz bulunduğundan sanığın eski hale getirme talebi yerinde görülüp sanığın öğrenme üzerine 14/07/2014 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın gündüz vakti müştekinin iş yerinde bulunan cep telefonunu çalması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, süreyi kesen son işlem olan 17/06/2010 tarihli mahkumiyet kararından, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,