Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22306 K.2022/1256

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hakkında hırsızlık,işyeri dokunulmazlığının ihlali ,mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verilen sanığın 23/05/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 30/05/2016 tarihli ve 2012/487 esas 2014/198 karar sayılı ek kararı ile bu ek karara itirazın reddine dair Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2016 tarihli ve 2016/1434 D. İş sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece 01/04/2014 tarih, 2012/487 Esas ve 2014/198 Karar sayılı hükmü ile sanığın hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanığın yokluğunda verilip sanığın kovuşturmada 26/03/2013 tarihinde alınan ifadesi sırasında bildirdiği son bilinen adresi olan “... Mahallesi ... Çıkmazı sok.

No:1 İç Kapı No:1 ..../İstanbul” adresine mahkemece gerekçeli kararın (MERNİS şerhi de yazılmaksızın) tebliğe çıkarıldığı, tebligat memurunca “adreste kimse bulunmadığından,alıcının çarşıya gittiği komşusu ... tarafından beyan edilmesi üzerine evrak mahalle muhtarına bırakıldı, 2 numaralı haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılarak muhataba haber vermesi için komşusuna haber verildi”şerhi ile Tebligat Kununu'nun 21. maddesine göre tebligat işleminin yapıldığı,sanığın mahkumiyet hükmünü ilk kez 22/05/2014 tarihli dilekçe ile temyiz etmesi üzerine mahkemece,