Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22374 K.2024/15670

Sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlanndan ilk derece mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, karann istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 116/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karann; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykın olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafıinin temyiz isteminin; sanığın aracına 15 çuval üzümün sığmasının mümkün olmadığına, sanığa ait parmak izi bulunmadığına, tanığın sanığı teşhis edemediğine, mahkûmiyete yeterli delil olmadığı halde ceza verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;