Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22426 K.2024/18795

Sanığın İlk Derece Mahkemesince kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 21/2. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi tarafından mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, sanığın temyiz isteminin ise, suçu işlemediğine, olay tarihinde orada olması sebebiyle kendisine ceza verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;