Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22502 K.2022/1522

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 (Pek fahiş), 59 maddeleriyle hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-a, 143, 62; 152/1-a maddeleri uyarınca her iki Yasa'ya göre karşılaştırma yapılarak uygulama yapılması zorunluluğu gözetilmeden, uyarlama yargılamasında açılmış dava olması aranamayacağı halde kamu malına zarar verme suçu bakımından açılmış bir kamu davası bulunmadığından ve sanığın cezalandırılma imkanı olmadığından bahisle ceza tayini yoluna gidilmemesine karar verilerek, karşılaştırmada kamu malına zarar verme suçlarından değerlendirme yapılmaması,

ayrıca her iki yasaya göre, uygulanacak yasa maddelerinin hepsi ayrı ayrı uygulanarak, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, hükümlü yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,