KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/22829 E., 2024/10591 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2013/232 E., 2016/431 K.
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres, bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, bilinen en son adresine aynı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılmadan, en son bildirdiği adres ile aynı olan MERNİS adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebligat yapılmasının usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın sanık ...'a usulüne uygun şekilde (En son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi,
tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenmesi ve ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...'a yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu ancak cezaevi idaresince gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmek ve okunmak suretiyle tebliğ edildiği, bu işlemlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından,
gerekçeli kararın sanık ...'a usûlüne uygun şekilde (Sanığın cezaevinde olması hâlinde, cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği de belirtilmek suretiyle tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/22829, K. 2024/10591, 1 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama