Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23059 K.2024/10686

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

17. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'nun 58.maddesi uygulanmadığı anılan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 5 ay hapis cezası olduğu ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu miktarın 1412 sayılı Kanun’nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,