Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22966 K.2022/7066

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk, hüküm açıklama yargılaması sırasında 12.05.2016 tarihinde alınan ifadesinde müdafi istemediğini belirttiği gibi, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı anlaşılmakla;

suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca daha önce (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeden) kovuşturma sırasında zorunlu olarak atanan müdafii Av. ...’ün yokluğunda verilen karar, müdafii tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...’ün temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141, CMK’nın 34/1 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi ile delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması,