Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23104 K.2022/5966

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karaburun Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/01/2017 tarih, 2016/74 Esas, 2017/4 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında yapılan yargılama neticesinde mahkumiyet kararı verildiği ve hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, mahkemece istinaf isteminin reddine dair ek karar verildiği, bu ek kararın da sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 28/02/2017 tarih 2017/403 Esas 2017/406 Karar sayılı ilamı ile ek kararın yerinde olduğu tespit edilerek istinaf başvurusunun reddine karar verildiği anlaşılmakla;

hükmün istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, sanığın 28/10/2019 tarihli dilekçesinde ise, 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'dan faydalanarak infazın durdurulması ve uzlaşma talebinde bulunduğu,

Karaburun Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2019 gün ve 2016/74 Esas- 2017/4 Karar sayılı ek kararında "infazın durdurulması" talebini reddettiği, sanığın 28/10/2019 tarihli dilekçesinin temyiz istemi de içerdiği düşüncesiyle, temyiz talebi yönünden değerlendirilme yapılması için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine karar verdiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince bir işlem yapılmaksızın dosyanın Yargıtay’a gönderildiği, sanığın 28/10/2019 tarihli dilekçesinin uyarlama talebi niteliğinde olduğu,