Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23155 K.2022/2882

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bartın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa yokluğunda verilen kararın 12.05.2011 tarihinde tebliğ edildiği, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği, sanığın 18.01.2021 tarihinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğu,

bunun üzerine Mahkemenin 05.02.2021 tarihli ek kararıyla sanığın talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan talebin reddine ilişkin ek kararın hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek karar kaldırılıp, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi sebebiyle sanığın 18.01.2021 eski hale getirme ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, gündüz saatlerinde müştekiye ait ikametin kapı kilit göbeğini kırıp eve girerek, suça konu fotoğraf makinesini çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 151/1 maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 23.11.2010 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,