Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23239 K.2022/2523

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın savunmasında bildirdiği adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliği edildiği, UYAP’tan yapılan incelemede gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte sanığın cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu bu nedenle yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu;

hükümlünün 11.10.2011 tarihli cezaevi aracılığı ile gönderdiği dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine gönderilmesini istemesi üzerine 18.10.2011 tarihinde gerekçeli kararın 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesine aykırı olarak hükümlünün bulunduğu cezaevinde kararın okunup anlatıldığına dair şerh bulunmadan tebliğ edildiği bu suretle yapılan tebliğ işleminin de geçersiz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın mahkemeye gönderdiği 04/12/2017 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın esas ve karar numarası ile ceza miktarını belirtmek suretiyle lehine olan maddelerden yararlanmak ve uzlaşmak istediğine dair talepte bulunduğunun anlaşılması karşısında;