Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23276 K.2023/8025

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... ve hakkında aynı eylem nedeniyle beraat kararı verilen temyiz dışı diğer sanık B.G.'nin suç tarihinde ve öncesinde cezaevinde aynı odada kaldıkları, infaz koruma memurlarınca düzenlenen 11.10.2014 tarihli tutanakta suç tarihinde sanıkların odasında yapılan aramada suça konu kablonun hangi sanığın kullanımındaki dolap altında bulunduğuna dair bir tespitin bulunmadığı, tutanakta bahse konu kablonun diğer sanık B.G. tarafından dolap altından çıkarılarak teslim edildiğinin belirtildiği,

aralarında husumet bulunan sanık ... ve diğer sanık B.G.'nin aşamalarda alınan ifadelerinde karşılıklı olarak birbirlerini suçladıkları, tutanak mümzi tanık ifadelerinde de atılı eylemin kesin olarak sanık ... tarafından işlendiğine dair herhangi bir beyanın bulunmadığı,

aynı eylemle ilgili olarak hakkında yargılama yapılan diğer sanık B.G.'nin soyut suç atma niteliğindeki beyanları dışında, sanık ...’ın kamu malına zarar verme suçunu işlediğine ilişkin mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,