Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23429 K.2024/6660

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ançak;

Sanığın adlî sicil kaydına göre Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2012 tarihli ve 2005/590 E.- 2012/140 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2006 tarihli ve 2005/513 E.- 2006/221 K. sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2006 tarihli ve 2005/513 E., 2006/221 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2012 tarihli ve 2005/590 E.- 2012/140 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına,