Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23567 K.2024/16450

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının 27.05.2016 tarihli temyiz isteminin, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılan aşamalardaki beyanlarında, aracının camının kırık olduğunu gördüğünü, olay yeri inceleme raporunda aracın sağ ön kapı camının kırık olduğu, bagajdan eşyaların çalındığı olayda, aracın kilit sistemi ve diğer camlarının sağlam olduğunun tespit edilmesi karşısında, katılandan aracını ve bagajı olay günü kilitleyip kilitlemediği, bagaj kilitli ise ne şekilde açıldığı hususları sorularak sonucuna göre sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h ya da aynı Kanun'un 141. maddesine uyup uymadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Katılan beyanında, sabah kalkınca olayı gördüğünü ve kendi araştırması ile sanık ile çalınan eşyalarını bulup aldığını beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,