Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23625 K.2024/18655

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın çelişkili beyanlarda bulunduğuna, sanığın, suç tarihinde yanında çalışmakta olduğu müvekkilinin, ödemelerini yapması için gerekli olan paranın içerisinden bir kısmı yabancı bir kısmı Türk parası olmak üzere yüksek miktarda para çaldığına, bu eylemi kasten geçekleştirerek müvekkili zarara uğrattığı gibi, suçtan kurtulmak için müvekkili ile ilgili asılsız ve ahlaka aykırı iddialar ortaya atarak üstelik mesainin bittiği bahanesi ile olay yerinden ayrıldığına, bunlar göz önünde bulundurulduğunda,

suç işlemeye yönelik kastın yoğunluğu ve sanığın suçu işledikten sonraki tavır ve davranışları, hiçbir pişmanlık göstermemesi ve müvekkilin uğradığı zararı karşılama gibi bir girişimde bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde sanığın cezalandırılması gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;