Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2364 K.2022/14291

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Müştekinin kendisine ait olan cep telefonu ve bir kısım ziynet eşyalarının sanık tarafından çalındığı şeklindeki beyanı ile sanığın suça konu cep telefonunun müşteki tarafından kendisine hediye edildiği şeklindeki savunması karşısında; cep telefonunun hediye olup olmadığı, beraber yaşadıkları dönem içinde sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; müştekinin şikayet tarihinin 09/09/2014 olduğu, verdiği dilekçede ve savcılıkta verdiği beyanında; yaklaşık 3 ay kadar önce sanıkla ayrıldıklarını ancak ayrılmadan önce birlikte yaşadıkları dönem içinde sanığın kendisine ait olan cep telefonu ve bir kısım ziynet eşyalarını çaldığını beyan ettiği, dilekçe ve beyan tarihinden 3 ay öncesine gidildiğinde tarihin 09/06/2014 olduğu ve henüz 6545 sayılı yasanın ve TCK'nın 142/2-h maddesinin yürürlüğe girmediği nazara alındığında sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilebileceğinin gözetilmemesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK' nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın yakalama emri ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla, mahkumiyetine karar verilmesi,