Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4551 K.2022/16861

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin sadece hakkında vekalet ücretine hükmolunmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu`nun 13.03.2012 tarihli, 415-92 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 5271 sayılı CMK`nın 327. maddesinin birinci fıkrası; "Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkum edilir" şeklinde düzenlemeye yer vermiş olup, maddenin gerekçesinde ise "Sanığın kendi kusuruyla sebep olduğu giderler" kavramı ile "hakkında kamu davası açılmış olan kişi savsama ve kusuruyla bilirkişi veya tanıkların dinleneceği veya yüzleştirme yapılacak duruşmaya katılmaması ve bu işlemlerin yenilenmesinin gerekmesi, kendisini suçlama gibi nedenlerden kaynaklanan" giderlerin anlaşılması gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda ise, dosya kapsamına göre sanığın kusurundan kaynaklanan bir gider bulunmamasına rağmen, 6352 sayılı Kanun’un Geçici 2/2. ve CMK`nın 223/4-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanığın katılan lehine vekalet ücretini ödemesine karar verilmesi,