Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4768 K.2022/20449

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 23/06/2015 tarihinde ... Sokak adresinde bulunan ... Apartmanının bodrum katına inerek, bodrum katın kapısının üzerinde bulunan kilidi kırmak suretiyle açıp, bodrum katta bulunan müşteki ...'a ait Dinamica marka bisiklet ile müşteki ...'a ait Stolz marka bisikleti çaldığı, 24/06/2015 tarihinde aynı yerden bu kez müşteki ...'a ait Kings Belderia marka bisikleti çaldığı,

09/09/2015 tarihli iddianame ile her üç müştekiye yönelik eylem anlatılıp, iddianame başlığında üç müştekinin de adı yazılmak suretiyle sanığın TCK’nın 142/2-h, 168/1. maddeleri uyarınca 2 kez, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/1, 43/1, mala zarar verme suçundan ise TCK’nın 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği,

mahkemece gerekçe bölümünde her üç müştekiye yönelik eylem anlatılmak suretiyle müşteki ... ile ilgili olarak ayrıca açılan davada mahkumiyetine karar verilmiş olması nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının reddine, sanığın müştekiler ... ve ...’a yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle ayrı ayrı TCK’nın 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 6’şar ay hapis, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 43/1. maddenin uygulanması yönündeki talep reddedilerek TCK’nın 116/1 ve 62. maddeler uyarınca 5 ay hapis, mala zarar verme suçundan ise aynı Kanun’un 151/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanık hakkında 26/06/2015 tarihli, 2015/4547 E. sayılı iddianame ile müşteki ...’a yönelik eylemi nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan dava sonucunda ...

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2016 tarihli, 2015/428 E., 2016/270 K. sayılı kararı ile atılı suçlardan verilen mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 18/06/2018 tarihli 2016/6948 E., 2018/8762 K. sayılı kararı ile bozulduğu; keza sanık hakkında müşteki ...’a yönelik aynı eylemi nedeniyle 13/01/2016 tarihli ve 2016/309 E. sayılı iddianame ile açılan dava sonucunda ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2016 tarihli, 2016/101 E., 2016/516 K. sayılı kararı ile TCK’nın 142/2-h, 168/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay, aynı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırmanın önüne geçilmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesi,

birbiri ile çelişen hükümler kurulmaması bakımından, sanık hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik diğer dava dosyaları ile işbu dosyanın aralarındaki hukuki ve fiili bağlantı nedeniyle birleştirme kararı verilerek yargılamaların birlikte yapılması sağlanıp kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre;

gerekirse keşif yapılmak suretiyle hırsızlık suçu yönünden suça konu eşyaların üzerinde veya bulundukları yerde, sanığın bunların ayrı kişilere ait olduğu bilincini uyandıracak herhangi ayırıcı işaret bulunup bulunmadığı tespit edilerek ve yine konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden, suça konu eşyaların ortak kullanım alanında ayrı ayrı yerlerde mi bulunduğunun yoksa tek bir yerde farklı müştekilere ait olduğunu bilerek mi veya bilmeyerek mi çaldığının tespiti ve yine mala zarar verme suçu yönünden de tek suçun mu yoksa birden fazla suçun mu oluştuğunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,