Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4917 K.2022/16595

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

suça sürüklenen çocuğun kendisine esas mahkemesinde atanan Av. ...’den haberdar olmadığı, yakalama ile savunması alınırken yakalama celsesine mahsus olmak üzere farklı bir müdafiin duruşmada hazır bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 31/05/2016 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafi Av. ...’e tefhim edildiği ve bu müdafii tarafından temyiz edildiği, yokluğunda verilen kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmediği ve suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafiin temyizinden de haberdar olmadığı anlaşılmakla, bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren Av. ...’in temyizini kabul edip etmediği,

muvafakat ettiği taktirde müdafinin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde Av. ...'in temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği taktirde muvafakat vermiş sayılarak müdafinin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması,