Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5439 K.2021/9202

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli, 2017/208 Esas ve 2017/302 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararı sanık ve müdafiinin süresinde istinaf etmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 15.09.2017 tarihli ve 2017/2162 Esas-2017/1862 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafiine 04/10/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

ancak kararın temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği, daha sonra sanığın bu kararı temyiz etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından 5271 sayılı CMK’nın 296. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;