Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6445 K.2022/19921

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dosyada yer alan olay yeri basit krokisine, müştekinin aşamalarda alınan ifadelerine ve CD çözüm tutanağına göre suça konu yerin depo olarak kullanıldığı, herhangi bir ticari faaliyet yürütülmediği ve herhangi bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmadığı anlaşılmakla, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-CD çözüm tutanağı içeriğine ve temyiz dışı sanık ...'ün ve sanığın aşamalarda alınan savunmalarına göre sanık ...'ın suça konu depoya hırsızlık amacıyla girdiği sırada diğer temyiz dışı sanık ...'ün gözcülük yaptığına dair bir delilin bulunmadığı gibi olay yerini gören kamera içeriğinden sanık ... depoya girdiği esnada diğer sanığın yaya olarak yürümeye devam ettiği nazara alındığında sanıkların iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu birlikte işleme kastıyla hareket ettiklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle hükmolunan cezada artırım yapıldığı sırada sevk maddesinin TCK'nın 119/1-c maddesi olarak gösterilmesi gerekirken gerekçeli kararın hüküm bölümünde sevk maddesinin gösterilmemesi,