Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6486 K.2022/19700

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak

Sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kamu davası açıldığı, mahkemece kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ise mahkumiyet kararı verildiği belirlenmekle.

5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi kapsamındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçu 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de CMK'nın 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında ise de; suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve soruşturma aşamasında mağdura yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında,

hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metininden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı ve aynı fıkranın ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı nazara alınarak,

konut dokunulmazlığının ihlali suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,