Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6501 K.2022/20092

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 125/1-4 ve 151/1 maddeleri uyarınca şikayet yokluğundan düşme kararı, TCK’nın 106/1-1 maddesi uyarınca beraat kararı verildiği ve TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu,

suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçları ile uzlaşma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup,

TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun ve TCK’nın 151/1.maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle CMK’nın 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanık ile müştekiler arasında söz konusu kanun değişikliğine göre konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,