Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6680 K.2022/20991

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Müştekinin işyerinden çalınan 5 adet çelik tencerenin bulunarak müştekiye iade edildiği, müştekinin yargılama aşamasında alınan beyanında hırsızlık suçundan doğan herhangi bir zarardan bahsetmediği sadece kırılan işyeri kapısı için 100 TL. zararının bulunduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sosyal inceleme raporu için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 80,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceği gözetilmeksizin, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuğun neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, yargılama giderinin sanıklardan tahsiline şeklinde karar verilmesi,