Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6925 K.2021/13902

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen 27/06/2016 tarihli hükümde, temyiz süresinin başlangıcının tefhim yerine tebliğ olarak belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun 11/07/2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.04.2011 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 21.11.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 12.10.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,