Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7185 K.2022/21840

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 09/08/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, mahkemenin 11/08/2016 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu ve sanığın yokluğunda verilen 03.06.2016 tarihli kararın sanığın dosyada bilinen son adresinin “Atatürk Mah......../MANİSA” olmasına karşılık tebligatın.......’ye çıkarıldığı, bu şekilde yapılan tebligat işleminin usule aykırı olduğu anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin eski hale getirme isteminin kabulü ile temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.