Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7237 K.2022/21232

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamı ve oluşa göre; sanık hakkında 20.01.2016 tarihli iddianame ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan davada; mağdur ...’nın kendisine ait motosikletini 29.12.2015 günü saat 22:00 sıralarında ikametinin avlusuna, bahçe kısmına park ettiği, ertesi gün saat 15:00 sıralarında motosikletinin yerinde olmadığını fark ettiği, 10.01.2016 tarihinde sanık hakkında başka bir suçtan gerçekleşen ihbar üzerine ev araması yapıldığı, evin içerisinde iki adet motosiklet bulunduğu, birinin de incelememize konu olaydaki motosiklet olduğunun anlaşıldığı,

sanığın ise motosikleti ismini ve bilgilerini veremediği Suriyeli bir şahıstan aldığını savunduğu, bunun üzerine mahkemece inceleme dışı olan konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan beraatine ve TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ise de; suça konu motosikletin sanığın ikametinde ele geçirilmesi,

motosikleti satın aldığı kişiye dair sadece Suriyeli olduğunu bildirmesi dışında ulaşılabilecek başka bir bilgi vermemesi ve satın aldığına dair hukuken geçerli bir belge sunmaması karşısında sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmasına itibar edilerek, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,