Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7507 K.2022/21785

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, itirazın merciince incelendiği belirlenerek dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Şikayetçi ...’ın kendi kullanımındaki aracıyla sanığın aracına çarpmasının akabinde sanığın bu duruma sinirlenerek şikayetçinin aracına zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 29/1 maddesinden uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,